2023 Wilhelm Raabe Edebiyat Ödülü “Sonradan Jon’a kısa bir not yazdım. (…) Çok yazık, dedim, birbirimize her şeyi söyleyebilirdik. Jon sık sık hatırlatır bunu. Sözümü tekrarlar – birbirimize her şeyi söyleyebilirdik, bu ‘her şey’ neler olurdu, diye sorar bana.” Alışılmadık şartlarda geçen zorlu bir çocukluk, ikiye bölünmüş bir Berlin, terapi, kimi zaman zehirli kimi zaman şifalı gelen aile ilişkileri, kadın arkadaşlığının, anneliğin değişken doğası, eski aşkların, seçilmemiş yolların bıraktığı izler… Judith Hermann, Birbirimize Her Şeyi Söyleyebilirdik’te hem bunları anlatıyor hem de bazı sorulara yanıt arıyor: Yazmak hayata mı öykünür? Hatıralar sadece anımsanan mı yoksa kurulan şeyler midir? Söze dökülmeyen hisler ne kadar gizli kalabilirler? Yapıtlarıyla Kleist ve Hugo Ball Edebiyat Ödülü gibi pek çok ödüle layık görülen Judith Hermann’ın anılarından yola çıktığı, romana yaklaşan bir yapıda yazdığı ve hayata, edebiyata karşı tavrını ortaya serdiği Birbirimize Her Şeyi Söyleyebilirdik’i yeni başlangıçlara, yaşamın geçiciliğine dair samimi bir itiraf. “Hermann, bu kitapta zor olanı, güç elde edileni, ölümcül karanlığı bile nasıl büyük edebiyata dönüştürebileceğini hayranlık uyandırıcı bir özgüvenle açıkça ortaya koyuyor.” –Der Spiegel “Bu kitapta inanılmaz bir enerji, güzellik, vahşet ve ışıltı var. Metnin acımasızlığını, dürüstlüğünü ve aciliyetini her sayfada hissedebilirsiniz.” –Die Zeit Yolculuklar, dostluklar, tuhaf aşklar, bağımsız karakterler, sıradan insanların halleri dolduruyor Judith Hermann’ın anlatılarını. Yaz Evi, Daha Sonra ile çağdaş öykücülüğe kendi özel imzasını atan yazar, bu ikinci öykü kitabında kadınları Venedik kanallarından Norveç kasabalarına, Çek kaplıcalarından Nevada çöllerine, Norveç’te Kuzey Işıkları’nın altına kadar pek çok yerde dolaştırıyor. Biraz da ulaşılmaz kadınlar onun anlattığı, ufak bir olasılık, bir sezgi, bir duygu bir anda harekete geçmelerine ya da vazgeçmelerine, âşık olmalarına ya da terk etmelerine, heyecanlanmalarına ya da kendilerini hayatın akışına bırakmalarına sebep olabiliyor. En basit insanlık halini, en sıradan görünen durumu yalın dili ve derin gözlem gücüyle, bir okuma şölenine dönüştürmeyi biliyor Hermann. Yanılsamalar, tekinsiz tipler, yarım aşklar, hayal kırıklıkları, hayaletler arasında gezdirirken insan ilişkilerine açtığı geniş pencereyle şaşırtıyor, etkiliyor. Judith Hermann, aşkın ve korkunun pençesinde gerçek hayatı ıskalayan, yaşama dair planlarının sonuçsuz kalışına kederden çok melankolik bir ruh haliyle katlanan insanların duygularını yoğun atmosferli bir anlatımla, özgüvenli bir dille sunuyor okura. Hikâyelerinin üzerine sanki bir sakinlik serilmiştir, bazen neredeyse hareketsiz görünürler, ama gergin bir durgunluktur bu – sıcak, nemli bir yaz gününde, fırtına patlamasından hemen önceki dakikalar gibi. Karakterleri de garip bir şekilde uyurgezer gibidir. Sokaklarda dans edebilirler, flört edebilirler ya da kendilerine zarar verebilirler – yine de kendi yaşamlarının içinden edilgence, neredeyse tembelce kayarlar sanki, görünüşte her şeyi olduğu gibi kabul eder, hiçbir şeyi sorgulamazlar. Yayımlandığı yıl Almanya’da bütün eleştirmenlerin büyük övgüleriyle karşılanan Yaz Evi, Daha Sonra, çağdaş öykücülüğe farklı bir pencere açmıştı. “Tek bir sözcük fazla değil, tek bir sözcük yanlış yerde kullanılmamış.” Neue Zürcher Zeitung Kuzey Denizi kıyısında bir belde: Yazın tekneleriyle gelen tatilciler, kışın bu ıssız köşede yaşayan köy insanları. Kızı dünyayı dolaşmaya çıkan, dünyanın sonunun yaklaştığına inanan kocası da Berlin’de kalan orta yaşlı anlatıcı, yabancısı olduğu yerde kendine yeni bir hayat kurmaya başlar. Yalın bir hayat olacaktır bu. Ağabeyinin barında çalışacak, ağabeyinin arkadaşlarıyla dostluk kuracak, yaşamında beyaz bir sayfa açacak, yeni bir yuvaya sığınacaktır. Bu yuvanın içine yerleşirken günlerini nelerle besleyecektir? Geçmişten neleri getirecek, geleceğe neleri bırakacaktır? Issızlıkta kurduğu yuvayı hayatla nasıl dolduracaktır? Radikal biçimde bireyselleşmiş insanların nasıl bir araya geldiği, onca farklılıkta nasıl ortak noktalar buldukları, kendi niteliklerini yitirmeden nasıl sosyalleştikleri meseleleri üzerine eğilen yazar bütün bu sorulara, minimalist dili ve çağdaş kurgusuyla Yuva’da cevap buluyor. Başka pek çoklarının yanında Kleist ve Hugo Ball Edebiyat Ödülü’ne de layık görülen Judith Hermann’ın otobiyografik olsa da romana yakın bir yapıda kurduğu Birbirimize Her Şeyi Söyleyebilirdik’i yeni başlangıçlara, yaşamın geçiciliğine dair samimi bir itiraf. İlknur Özdemir çevirisiyle şimdi satışta! Sözümü tekrarlar – birbirimize her şeyi söyleyebilirdik, bu ‘her şey’ neler olurdu, diye sorar bana.” “Hermann, bu kitapta zor olanı, güç elde edileni, ölümcül karanlığı bile nasıl büyük edebiyata dönüştürebileceğini hayranlık uyandırıcı bir özgüvenle açıkça ortaya koyuyor.” –Der Spiegel “Bu kitapta inanılmaz bir enerji, güzellik, vahşet ve ışıltı var. Metnin acımasızlığını, dürüstlüğünü ve aciliyetini her sayfada hissedebilirsiniz.” –Die Zeit Judith Hermann’dan yine derinlikli, yine sarsıcı bir anlatı: Bütün Aşkların Başlangıcı şimdi ön siparişte! Resmî çıkış tarihi: 01.09.2025 Berlin’in sessiz sokaklarından, geçmişin gölgelerine uzanan bu öyküde Hermann, aşkın ilk kıvılcımlarını, suskunlukla örülmüş ilişkileri ve hayatın kıyısında duran karakterleri ustalıkla resmediyor. Her cümlede bir boşluk, her paragrafta bir ihtimal saklı. Kleist ve Hugo Ball Edebiyat Ödülleri’yle taçlanan yazarın bu yeni kitabı, hem sadeliğiyle hem de duygusal yoğunluğuyla çağdaş edebiyatın en özel örneklerinden biri olmaya aday. İlknur Özdemir’in özenli çevirisi ve Sia Kitap etiketiyle. Şimdi sipariş verin, 1 Eylül’de ilk okuyanlardan olun.
