Sevinçli günler kadar zorluklarda da hiç ayrılmayacaklarına ve sonsuza dek arkadaş kalacaklarına yemin etmişlerdi. Çamur yoksa lotus da yok, diyorlardı kendi kendilerine: Zorluklardan güzellikler doğabilir... Ancak Yunxian geleneklere uygun olarak görücü usulü bir evlilik yaptığında, kayınvalidesi onun Meiling'i görmesini de evdeki kadın ve kızlara yardım etmesini de yasaklayacaktı. Yunxian düzgün bir eş gibi davranmalı, ayaklarını bağlamalı, enstrüman çalmalı, şiir okumalı, erkek çocuk doğurmalı ve ailenin ikamet ettiği Mis Kokulu Güller Bahçesi'nin duvarları içinde kalmalıydı. Yunxian gibi bir kadın bu geleneklerden nasıl kurtulacak, toplumun her seviyesinden kadınları ve kızları tedavi etmeye nasıl devam edecekti? Beş yüzyıl sonra bile kullanılacak birçok tedavi geliştirmeyi nasıl başaracaktı? Arkadaşlığın gücü bu zorlu yolculukta ona nasıl yardımcı olacaktı? Ya da işleri daha da mı karmaşıklaştıracaktı?