Ağaç, birçok sosyal bilim araştırmacısına göre dünya tarihinde doğurganlığın ve ölümsüzlüğün, şansın ve bereketin, sağlığın ve şifanın güçlü bir sembolüdür. Öyle ki ilahi bir gücü temsil etmesi, Tanrıdan istenilen güzel şeylerin dile getirilmesinde bir araç olarak konumlandırılmıştır. Birçok tabiat olayını dengelemesi bakımından da ağaç, biyolojik tarafta da varlığıyla dikkat çeken mucize dolu özellikleriyle insanın koruyucusu olmuştur. Dünya Tarihinde ağaç Tanrının insana armağanıdır. Tanrıyla konuşmada bir araç olabileceği gibi Tanrının gölgesi konumundadır. Bu gerçeklik, ağacın mitolojik sahnede de sıkça anılmasına sebep olmuştur. Gerek Dünya Tarihinde gerek Türk Tarihinde ağaca atfedilen anlamlar nesiller boyunca yaşatılmaya devam etmiştir.